szczaw polny

Szczaw – niedoceniana bomba witaminy C

Szczaw z racji swoich właściwości prozdrowotnych stosowany jest dziś coraz częściej w lecznictwie, a nie tylko w kuchni. Już nasi przodkowie wykorzystywali szczaw do leczenia różnorodnych dolegliwości. Dzisiaj zaleca się korzystanie z niego w przypadku zaburzeń pracy układu pokarmowego, pomocny może być również przy stłuczeniach.

Szczaw zwyczajny

Jest jedną z roślin należących do rdestowatych, w naszym kraju spotykany w ogrodach jak i dziko rosnący. Maksymalna wysokość szczawiu zwyczajnego to około 1 metr, jednak zdarzają się również mniejsze, nieprzekraczające 30 – 40 centymetrów. Szczaw zwyczajny posiada dużych rozmiarów lancetowate liście na długich ogonkach. Jesienią przybierają one kolor czerwonożółty.

Szczaw polny

Bardzo często występująca w Polsce roślina. Szczaw polny jest dziko rosnącą byliną wieloletnią. Najczęściej spotkać można go na łąkach, nieużytkach, czy też pastwiskach. Najczęściej pojawia się tam, gdzie gleba jest lekka i kwaśna, a do tego piaszczysta, wilgotna i uboga w wapń. Ta kilkunastocentymetrowa roślina, w skrajnych przypadkach osiągająca wysokość 25 cm, często jest chwastem zboża, takiego jak np. żyto czy też len. Warto wiedzieć jak wygląda polna odmiana szczawiu, gdyż jest to roślina trująca. Łodyga szczawiu polnego jest stosunkowo cienka i słabo rozgałęziona. Jej dolna część jest lekko czerwonawa i posiada wiele rozgałęzień.

Szczaw koński

Jednym z najczęściej stosowanych w medycynie gatunków szczawiu jest szczaw koński. Przede wszystkim znajduje on zastosowanie w leczeniu biegunki, o czym wiadomo już od niemal 2000 lat. Ponadto, wywar ze szczawiu końskiego używany jest do leczenia zapaleń górnych dróg oddechowych, świeży sok ma natomiast pomagać na bóle głowy.
Szczaw koński od wieków jest bardzo popularny w medycynie chińskiej. Stosuje się go tam m. in. jako lek na choroby skóry.

szczaw właściwości

Szczaw – właściwości

Różne rodzaje szczawiu, ze względu na swe zdrowotne właściwości, były stosowane w lecznictwie już w Starożytności. Szczaw kędzierzawy, a konkretnie wyciąg szczawiowy na winie bądź też wodzie w Starożytnej Grecji stosowany był przy biegunkach i innych zaburzeniach pracy układu pokarmowego. Był to również skuteczny lek podawany po ukąszeniach skorpiona. Co więcej, Grecy uważali, że korzenie szczawiu kędzierzawego mogą wyleczyć choroby uszu, choroby skórne oraz że są w stanie zredukować bóle zębów. Lancetowata odmiana natomiast od Starożytności uważana jest za skuteczny naturalny lek na szkorbut. W Polsce występuje wiele gatunków szczawiu, większość z nich jednak jak na razie wykorzystywana jest częściej przez kucharzy, a nie lekarzy. Roślina ta dzięki bogatej zawartości witaminy C oraz flawonoidów wzmacnia odporność, a także działa jak najlepsze serum przeciw objawom starzenia się.

Szczaw – działanie

Szczaw a układ pokarmowy
Przede wszystkim szczaw wykorzystuje się do zatrzymania biegunki. Wszystkie gatunki tej rośliny są w tej kwestii skuteczne, gdyż zawierają garbniki, czyli związki ściągające błonę jelita grubego. Warto też zauważyć, że coraz częściej napary i soki ze szczawiu wykorzystuje się jako środki pobudzające apetyt.
Szczaw – zawartość substancji bakterio- i grzybobójczych
Niektóre gatunki szczawiu, takie jak szczaw zwyczajny, kędzierzawy oraz tępolistny działają przeciwgrzybiczo. Ponadto, w liściach i nasionach szczawiu kędzierzawego znajdują się substancje niszczące takie bakterie jak gronkowiec złocisty oraz laseczka sienna. Polny neutralizuje bakterię Chlamydia pneumoniae.
Szczaw na kaszel
W niektórych syropach na kaszel zawiera się szczaw kędzierzawy, gdyż łagodzi on infekcje dróg oddechowych powodujące kaszel. Warto zauważyć, że szczaw kędzierzawy jest skuteczny w przypadku kaszlu różnego pochodzenia
Szczaw – leczenie zwichnięć oraz oparzeń
Ze szczawiu zwyczajnego tworzy się okłady na opuchnięcia spowodowane zwichnięciami. Szczaw lancetowaty i kędzierzawy służy do okładania oparzeń i owrzodzeń. Również okazuje się skuteczny w przypadku odparzeń u niemowląt.
Czy szczaw może zaszkodzić?
We wszystkich szczawiach zawiera się kwas szczawiowy. Wiąże on wapń, przez co mogą powstawać kamienie nerkowe. Nie powinno się więc dostarczać do organizmu dużych ilości szczawiu. Warto spożywać go zawsze z mlekiem czy jajkami, gdyż zawierają one duże ilości wapnia.
Warto też zauważyć, że pyłki szczawiu mogą powodować łagodną reakcję alergiczną u osób uczulonych.

Szczaw – zastosowanie w kuchni

Najpopularniejszą w Polsce potrawą na bazie tej rośliny jest niewątpliwie zupa szczawiowa z liści szczawiu zwyczajnego i śmietany. We Francji np. popularniejszy jest sos szczawiowy, czyli gęstsza wersja zupy. Najczęściej dodaje się go do letnich sałatek. Liście  przed dodaniem do jedzenia należy zawsze dokładnie umyć. Warto też pamiętać o serwowaniu szczawiu wraz z produktami bogatymi w wapń.

szczaw przepisy

Szczaw – przepisy

Omlet szczawiowy

Składniki:
– 50 g liści ze szczawiu
– 4 łyżki startego sera żółtego
– 4 jajka
– 3 łyżki oliwy
– sól i pieprz
Podsmażone na oliwie cienkie paski liści szczawiu dodajemy do wymieszanych z serem i doprawionych jajek. Następnie smażymy omlet, aż odpowiednio się zarumieni.

szczaw na zimę

Szczaw na zimę

Składniki:
– 2 kg liści szczawiu
– 4 łyżki soli
– 3 szklanki wody
Pozbawione łodyżek liście pokroić i wrzucić do zagotowanej i posolonej wody. Następnie zaparzyć szczaw i rozlać do słoiczków, do których należy dodać odrobinę tłuszczu w postaci smalcu lub też oleju.

Komentarze: 0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *